16. maí 2012 11:56

Landslag er lítils virði ef enginn botnar neitt í því

Á laugardaginn fórum við hjónin  á námskeið undir fyrirsögninni Þjóðgarðurinn Snæfellsjökull hjá Tækniskólanum í Reykjavík undir leiðsögn Jóhanns Ísaks Péturssonar jarðfræðings, þar var fjallað um jarðfræði og mótun Snæfellsness og stiklað á helstu þjóðsögum.

Góð mæting var á námskeiðið og var það aðallega fólk af höfuðborgarsvæðinu sem vinnur við ferðaþjónustu. Námskeiðið var hið fróðlegasta með tilliti til jarðfræðinnar en þjóðsögurnar þekkir maður nú orðið það vel að ekkert nýtt kom fram þar.

Snæfellsnesið er nokkuð sérstakt að mörgu leyti og má nefna að á nesinu finnast allar bergtegundir sem finnast á landinu en aðrir landshlutar státa ekki af því. Berggrunnur Snæfellsnes er til að mynda 7 milljón ára gamall og hætti öll virkni þá en svo fyrir 2 milljónum ára hófst gosvirkni aftur af óþekktum ástæðum, þá hófst gos í Lýsuskarði og fyrir 1 milljón hófst svo gos í Snæfellsjökuls- og Ljósufjallakerfunum en þau eru tvö aðskilin kerfi og Lýsukerfið það þriðja, Ljósufjallakerfið er eitt það lengsta á landinu en það nær frá Grábrók í Norðurárdal að Berserkjahrauni. Gerðuberg í Hnappadal voru áður sjávarhamrar frá ísaldarlokum og á nesinu er að finna með þeim stærstu klepra og gjallgígum á landiu t.d. Rauðamelskúla fyrir ofan Gerðubergið. Mælifell ofan Búða hefur orðið til í súru gosi undir jökli á síðasta jökulskeiði og er austasti útvörður Snæfellsjökuls (hægt er að sjá myndband af St Mountain Helen á you tube sem sýnir hvernig mælifellið hefur orðið til). Það sem okkur fannst merkilegast var fróðleikurinn um Búðahraun en eins og þeir sem hafa gengið um það hafa tekið eftir að mikið af gróðri er þar og er ástæðan sú að láglendi var það mikið að á flóði náði sjór þarna upp að landi Öxl en þegar gos hófst í Búðakletti, sem er margfaldur gígur, þá rann hraunið ofan á landið sem sjór náði yfir, undir hrauninu gætir flóðs og fjöru en þar sem sjór er þyngri en ferskvatn þá flýtur ferskvatnið ofan á og vökvar gróðurinn í hrauninu þannig að vistkerfið er sjálfvirkt frá náttúrunar hendi, magnað ekki satt. Svo að lokum þá er gaman að sjá fyrir sér Hóla Hóla sem eyju fyrir utan fast land Jökulsins en þannig var það að gos hófst þar fyrir 11 þúsund árum í sjó og svo fyrir 4000 árum rann hraun úr Hólatindi og inn í þá og tengdi þá við landið. Já það er óhætt að taka undir orð Jóhanns að landslag er lítils virði er enginn botnar neitt í því.

Stefán og Þórdís  

Frétt fengin úr bæjarblaðinu Jökli.

Til baka

aftur í yfirlit